Erla perla

Það er algjörlega yndislegt að fara í verslanir hér í Níka. Maður fer nokkuð vel aftur til fortíðar í skrifræði og kalkípappír. Já, gamli góði kalkípappírinn er mikið notaður hér enda oft hvorki tölva, ritvél né rafmagn á staðnum þar sem fundir eru haldnir og verslun fer fram. En þjónustuferlið og skrifræðið er líka alveg æðislega mikið 1920.

Hér er lítið dæmi um dæmigerða Níkaþjónustu í venjulegri verslun:
Ég fór í litla ljósabúð og vantaði lampa. Ég fékk tvo starfsmenn til að sýna mér mögulega lampa til kaups og þegar ég valdi mér einn kom annar starfsmaður sem hafði beðið nokkuð frá og tók við vörunni sem hinir höfðu sýnt mér. Sá hinn sami bar hana að búðarborðinu þar sem enn annar tók við lampanum. Ég bara elti. Karlinn fyrir aftan búðarborðið tók lampann upp úr kassanum, setti perun í hann og prófaði virkni hans. Júbb, hann virkaði svo hann setti hann aftur ofan í kassann. Maðurinn skrifaði upplýsingar um lampann, vörunúmer og verð á þar til gerða nótu og var hún í þríriti sem hann kópaeraði á milli með svona gamaldags kalkípappír. Fyrst var kóperað á eina nótuna og svo hina. Hann stimplaði svo alla þrjá sneplana með öruggum vel þjálfuðum stimpilshreyfingum, kvittaði nafn og dagsetningu á þær allar og rétti mér tvær, hann hélt einni eftir. Ég fór með nóturnar á næsta búðarborð sem var beint á móti, sirka einum metra frá hinu borðinu. Það var búðarkassaborðið. Þar tók ein stúlka við miðunum og reiknaði út skatt, skrifaði það niður á nótuna og kvittaði að sjálfsögðu. Hvort það var ekki stimpill líka. Ég ætlaði að rétta henni peninginn en hún benti mér þá á næstu stúlku sem sat við hliðina á henni og rétti henni miðana með heildarupphæðinni, en sú var greinilega með peningavöldin. Hin var bara að reikna. Ég rétti peningakonunni peninginn og þurfti að kvitta á nótunar tvær. Þá var aftur stimplað. Ég fékk svo afganginn og eina nótuna vel stimplaða aftur tilbaka (hún hélt einni) og kassastrimilinn heftaðan við. Þá snéri ég mér aftur við og sýndi karlinum við prófunarbúðarborðið miðann og fékk loks lampann í tveimur pokum með hnút bundinn fyrir.

Nánast nákvæmlega eins ferli átti sér svo stað í tölvuverslun í gær þegar ég fór með Gerði að kaupa tvo minniskubba, nema þar voru vörurnar tvær og því auðvitað sex stimplaðar nótur.

Ég var orðin nokkuð ringluð þegar ég loks hafði náð að ljúka lampakaupunum en var samt mest ánægð með að hafa náð að fá lampann í hendurnar. Ég sá á brosandi andlitum starfsfólksins að það var líka ánægt, með að hafa veitt góða, örugga, persónulega, vel stimplaða, kalkípappíraða og margundirskrifaða þjónustu – svona eins og það á að vera.