föstudagur, apríl 06, 2007
Flotti og fíni
Við Vera erum búnar að vera einar í höllinni og erum búnar að hafa það gott. Söknum pabbans en erum búnar að vera í góðum mæðgnagír og gera margt skemmtilegt saman.
Fimmtudagur var skírdagur og þá eyddum við deginum öllum með Ými vini okkar og Fanneyju mömmu hans. Þetta var flottur dagur, sól og vor í lofti og krakkarnir léku og mömmurnar kjöftuðu. Svona akkúrat eins og það á að vera.


Föstudagurinn langi þetta árið var alls ekkert svo langur (les=leiðinlegur) þetta árið.
Dagurinn byrjaði á þeim frábæru fréttum að sonur Kollu og Arons væri fæddur. Þar með var deginum nú strax reddað. Stuttur eða langur - það skipti ekki máli. Ég sat auðvitað ekkert lengi á mér og kíkti á gersemina sem fyrst ég gat. Hann er ekkert smá sætur! Neinei, það klingir samt ekkert.
Við Vera dúlluðum okkur einar heima fram undir hádegið og fórum þá út að leika og í langan göngutúr í góða veðrinu. Kíktum í fjöruna og æfðum okkur að fleyta kerlingar. Ég held ég hafi samt bara grýtt körlum, því þeir steinar sem ég reyndi að fleyta út í hlunkuðust bara með háværu splashi sama hvað ég reyndi. Ég hef alltaf verið ömurlega léleg í að kasta bolta, hvað þá fleyta steinum og hef ég oft reynt! Ég er rétthent en kasta með vinstri, það hlýtur að segja alla söguna um mína kasthæfileika. Þá tókum við mæðgurnar sundferð í Laugardalnum, en aðeins fleirum en okkur hafði dottið það í hug, laugin var pökkuð af bæði íslendingum og túristum. En það kom ekki að sök, ég sullaði og synti með Verunni sem er alls óhrædd við vatnið. Ég tók meira að segja eina langa rennibrautarferð með dömuna sem var að fíla það. Sundferðir standa alltaf fyrir sínu, á hvaða degi sem er, með eða án rennibraut. Ég bauð Veru svo upp á pYlsu með ufsiloni eftir sund og hún skildi mig ekki. Þannig að við fengum okkur pUlsu með u-i og öllu og Kappa kókómjólk sem er nýjasta uppáhaldið okkar. Ég heyrði náungann við hliðina á mér panta sér pulsu með öllu nema pulsu og fannst hann pínu skrýtinn. Man samt sjálf eftir því að hafa smurt mér franskbrauð með tómatsósu og steiktum lauk þegar ég var yngri svo kannski er hann ekki svo galinn. Pulsur eru alla vega málið eftir sund, með eða án pulsu.
Langi föstudagurinn endaði svo með himneskum tónleikum í Fríkirkjunni. Margir flottir listamenn fylltu húsið með sálmum og gospeltónlist og Andrea - dívan MÍN - var yfirnáttúrulega flott. Ég komst algjörlega í aðra vídd.
Þetta voru alveg ágætis dagar sem ég mun einmitt hér eftir minnast sem fimmtudagsins flotta og föstudagsins fína.





Fimmtudagur var skírdagur og þá eyddum við deginum öllum með Ými vini okkar og Fanneyju mömmu hans. Þetta var flottur dagur, sól og vor í lofti og krakkarnir léku og mömmurnar kjöftuðu. Svona akkúrat eins og það á að vera.


Föstudagurinn langi þetta árið var alls ekkert svo langur (les=leiðinlegur) þetta árið.
Dagurinn byrjaði á þeim frábæru fréttum að sonur Kollu og Arons væri fæddur. Þar með var deginum nú strax reddað. Stuttur eða langur - það skipti ekki máli. Ég sat auðvitað ekkert lengi á mér og kíkti á gersemina sem fyrst ég gat. Hann er ekkert smá sætur! Neinei, það klingir samt ekkert.

Stolt frænka!
Við Vera dúlluðum okkur einar heima fram undir hádegið og fórum þá út að leika og í langan göngutúr í góða veðrinu. Kíktum í fjöruna og æfðum okkur að fleyta kerlingar. Ég held ég hafi samt bara grýtt körlum, því þeir steinar sem ég reyndi að fleyta út í hlunkuðust bara með háværu splashi sama hvað ég reyndi. Ég hef alltaf verið ömurlega léleg í að kasta bolta, hvað þá fleyta steinum og hef ég oft reynt! Ég er rétthent en kasta með vinstri, það hlýtur að segja alla söguna um mína kasthæfileika. Þá tókum við mæðgurnar sundferð í Laugardalnum, en aðeins fleirum en okkur hafði dottið það í hug, laugin var pökkuð af bæði íslendingum og túristum. En það kom ekki að sök, ég sullaði og synti með Verunni sem er alls óhrædd við vatnið. Ég tók meira að segja eina langa rennibrautarferð með dömuna sem var að fíla það. Sundferðir standa alltaf fyrir sínu, á hvaða degi sem er, með eða án rennibraut. Ég bauð Veru svo upp á pYlsu með ufsiloni eftir sund og hún skildi mig ekki. Þannig að við fengum okkur pUlsu með u-i og öllu og Kappa kókómjólk sem er nýjasta uppáhaldið okkar. Ég heyrði náungann við hliðina á mér panta sér pulsu með öllu nema pulsu og fannst hann pínu skrýtinn. Man samt sjálf eftir því að hafa smurt mér franskbrauð með tómatsósu og steiktum lauk þegar ég var yngri svo kannski er hann ekki svo galinn. Pulsur eru alla vega málið eftir sund, með eða án pulsu.
Langi föstudagurinn endaði svo með himneskum tónleikum í Fríkirkjunni. Margir flottir listamenn fylltu húsið með sálmum og gospeltónlist og Andrea - dívan MÍN - var yfirnáttúrulega flott. Ég komst algjörlega í aðra vídd.
Þetta voru alveg ágætis dagar sem ég mun einmitt hér eftir minnast sem fimmtudagsins flotta og föstudagsins fína.





Comments:
Skrifa ummæli