laugardagur, janúar 06, 2007
Verumolar
Vera talar svo mikið og skemmtilega og er svaka skýr. Hún er ótrúlega fljót að læra og minnug sem fíll. Errin og essin eru löngu komin og mikið að flottum orðum og setningum fljúga þessa dagana. Verð að skrá smá niður til að muna.
Mamma, þú doppótt á fótunum (fæðingablettir...)
Dúkka er að lúlla í gríni
Mamman: Má bjóða þér meira? Vera: Nei, ég afþakka það
Við vorum á leið til ömmu Gunnu á aðfangadag og Vera hleypur að jólatrénu og segir: Við ekki skilja alla pakkan útundan!
Vera hefur nú orðið mikinn áhuga á því hvað gatan sem fólk býr heitir. Amma Stefanía og Afi Helgi búa á Hjallabraut og hún lærði það um daginn. Svo keyrðum við framhjá í gær og þá segir mín: Mamma, amma og afi á heima á leikskólabraut (...Hjalli er jú leikskólinn hennar og Hjalla-braut... flott tenging hjá minni)
Vera spyr um allt frá einhverju smádóti og upp í uppþvottavélina: Hvernig virkar þetta mamma?
Ef Vera getur ekki eitthvað segir hún: Vittu aðstoða mig mamma mín?
Vera er mjög forvitin og spyr í sífellu af hverju - ahkeju?
Ef ég spyr Veru af hverju segir hún: Aþþí. Gott svar...
Vera er farin að sletta á ensku en um daginn þegar við vorum að fara út úr dyrum heyrist í minni: Lets go mamma!
Vera gaf okkur foreldrunum jólagjöf sem hún hafði föndrað á Hjalla. Hún tók sjálf upp á því að lesa á kortin fyrir okkur á aðfangadag: Gleðileg jól elsku mamma og gleðileg jól elsku pabbi. SÆTT eða hvað - jisús.
Ef síminn hringir verður Vera að fá að vita hver var í símanum.
Vera notar mikið 2 orð til að lýsa tilfinningum sínum: Elska og hrædd. Hrædd þýðir að vera hrædd eða smeyk en líka döpur, eirðarlaus og leið. Húðn notar svo elska yfir allt sem henni líkar: Ég elska dúkku mína. Ég elska pissið mitt.
Hún er að reyna að beygja orðin sem getur verið mjög flókið. Hún var í pössun hjá Úlfi um daginn og sagði eftir það: Ég eska Úlfs.
Ég spyr Veru stundum opinna spurninga til að sjá hverju hún svarar, t.d.
Mamman: Hvernig hefurðu það í dag Vera mín? Vera: Gott.
Mamman: Hvernig finnst þér nýju skórnir þínir? Vera: Frábær.
Mamman: Hvernig svaf dúkkan í vagninum? Vera: Mjög fínt.
Þetta er sem sagt allt að koma. Þetta er svona það sem ég man í fljótu bragði. Það vella upp úr henni vangaveltur og pælingar og það er alveg frábært að fá að fylgjast með því.
Fyrr en varir verður hún farin að rífa kjaft og segja mér að slaka á og tjilla á pakkanum... sem reyndar minnir mig á það að Vera setti einmitt hendur á mjaðmir um daginn, ygldi brúnirnar og sagði: Skammastu þín mamma - með áherslu á skamm... eh...það er sem sagt komið nú þegar.
Mamma, þú doppótt á fótunum (fæðingablettir...)
Dúkka er að lúlla í gríni
Mamman: Má bjóða þér meira? Vera: Nei, ég afþakka það
Við vorum á leið til ömmu Gunnu á aðfangadag og Vera hleypur að jólatrénu og segir: Við ekki skilja alla pakkan útundan!
Vera hefur nú orðið mikinn áhuga á því hvað gatan sem fólk býr heitir. Amma Stefanía og Afi Helgi búa á Hjallabraut og hún lærði það um daginn. Svo keyrðum við framhjá í gær og þá segir mín: Mamma, amma og afi á heima á leikskólabraut (...Hjalli er jú leikskólinn hennar og Hjalla-braut... flott tenging hjá minni)
Vera spyr um allt frá einhverju smádóti og upp í uppþvottavélina: Hvernig virkar þetta mamma?
Ef Vera getur ekki eitthvað segir hún: Vittu aðstoða mig mamma mín?
Vera er mjög forvitin og spyr í sífellu af hverju - ahkeju?
Ef ég spyr Veru af hverju segir hún: Aþþí. Gott svar...
Vera er farin að sletta á ensku en um daginn þegar við vorum að fara út úr dyrum heyrist í minni: Lets go mamma!
Vera gaf okkur foreldrunum jólagjöf sem hún hafði föndrað á Hjalla. Hún tók sjálf upp á því að lesa á kortin fyrir okkur á aðfangadag: Gleðileg jól elsku mamma og gleðileg jól elsku pabbi. SÆTT eða hvað - jisús.
Ef síminn hringir verður Vera að fá að vita hver var í símanum.
Vera notar mikið 2 orð til að lýsa tilfinningum sínum: Elska og hrædd. Hrædd þýðir að vera hrædd eða smeyk en líka döpur, eirðarlaus og leið. Húðn notar svo elska yfir allt sem henni líkar: Ég elska dúkku mína. Ég elska pissið mitt.
Hún er að reyna að beygja orðin sem getur verið mjög flókið. Hún var í pössun hjá Úlfi um daginn og sagði eftir það: Ég eska Úlfs.
Ég spyr Veru stundum opinna spurninga til að sjá hverju hún svarar, t.d.
Mamman: Hvernig hefurðu það í dag Vera mín? Vera: Gott.
Mamman: Hvernig finnst þér nýju skórnir þínir? Vera: Frábær.
Mamman: Hvernig svaf dúkkan í vagninum? Vera: Mjög fínt.
Þetta er sem sagt allt að koma. Þetta er svona það sem ég man í fljótu bragði. Það vella upp úr henni vangaveltur og pælingar og það er alveg frábært að fá að fylgjast með því.
Fyrr en varir verður hún farin að rífa kjaft og segja mér að slaka á og tjilla á pakkanum... sem reyndar minnir mig á það að Vera setti einmitt hendur á mjaðmir um daginn, ygldi brúnirnar og sagði: Skammastu þín mamma - með áherslu á skamm... eh...það er sem sagt komið nú þegar.
Comments:
Skrifa ummæli