laugardagur, maí 07, 2005
Annar í afmæli
Annar í afmæli var fínn dagur.
Sólin skein og við byrjuðum daginn á ungbarnasundi eins og venjulega á laugardagsmorgnum. Það er alltaf jafn gaman. Meira að segja pabbinn reif sig snemma upp á fætur eftir að hafa fagnað afmæli konunnar sinnar með FH-ingum svo ærlega fram til 6 um morgunninn. Verst að konan var ekki með í þeim fögnuði, en hei, það er ekki á allt kosið. Jú, ok. Ég viðurkenni það. Ég er ennþá drullufúl út í hann fyrir að hafa virt afmælisdag minn að vettugi. Eins og 29 árin mín séu ekkert spes. Urrrrr...
Eftir sundið var haldið í brunch á Leifsgötuna til Vilborgar og kúlunnar sem er orðin dágóð og sæt (bæði íbúðin og kúlan sko!). Það verður æðislegt að fá nýtt krútt í vinahópinn í ágúst! Endilega haldið áfram að framleiða elskurnar (eða byrjið að framleiða kannski frekar!). Við skunduðum svo á Kjarvalsstaði og drifum Kollu með okkur en hún var í málningargallanum að standsetja nýju íbúðina sína sem er einmitt við hliðina á Vilborgu. Þetta verður svona Melrose Place fílingur þarna á Leifsgötunni. Verst að maður er farinn af Njálunni, annars gæti maður tekið þátt í þessum fíling. En maður tók þátt í honum í 10 ár og þau eru bara of sein! Eða við of snemma...eða eitthvað.
Alla vega. Við gengum upp á Kjarvalsstaði í góða veðrinu með litlu dömuna sofandi í kerrunni eftir erfiðið í sundinu. Þar fór fram tískusýning útskriftarnema í hönnunardeild LHÍ og var Begga vinkona meðal hönnuða. Og auðvitað var hún með langflottasta giggið. Að okkar mati :) Að þessu loknu kíkti ég á Fatamarkað Rauða Krossins í Kópavogi með annarri vinkonu og gerðum við alveg hreint ágætis kaup þar. Fyndið að maður sé að skila gömlu fötunum sínum inn í massavís í Rauða Kross gámana eftir tiltektirnar hjá sér og svo fer maður aftur og kaupir annarra manna gamlar flíkur...já, lífið er hringur og hringur tekur engan enda...
Þegar heim var komið tók við barnapössun á börnum mágs míns, en hann vantaði pössun því hann ætlaði að koma konunni sinni á óvart. Wááá, krúttið. Og ég sem átti afmæli í gær og ekki fékk ég óvænt neitt frá mínum manni! Svindl og svik og prettir. En það var nú alveg handfull fyrir mömmu rólega barnsins að passa litla grísinn þeirra (þetta var sko einn lítill og ein stór stelpa sem passaði sig sjálf). Ég var eltandi hann, eins og hálfsárs í tvo tíma alveg sveitt og lafmóð, ásamt því að sinna Veru inn á milli. Bara rétt svo að höndla þetta! Kannski maður láti líða svona 10 ár á milli barna svo manni takist þetta vel. Úfffff. Halldóra og Skarpi frændi frá Sverige eru á landinu og komu svo í heimsókn til okkar og við grilluðum börgers og hámuðum í okkur annan í afmælisdesert. Og ég fékk geggjaða skyrtu úr INDISKA í afmælisgjöf frá þeim. Dýrka þessa svensku búð og óska þess að hún fari nú að koma heim til Íslands. Elva og Úlfur kíktu líka á mig með ammalisgjöf, ljósaseríu með þæfðum ullarblómum á. Hrikalega kúl.
Svo ég er alsæl.
Svo að segja.
Ég segi það ekki, innst inni var ég að vonast til að Mr. Helgason tæki við sér og langaði að catch up fyrir gærdaginn með því að gera eitthvað surprise fyrir æðislegu konuna sem hann á, á öðrum í afmæli. En nei. Ekki í dag. Ég er eiginlega hætt að trúa á þetta. En ég get samt ekki hætt að vona.
Kannski á morgun.
Sólin skein og við byrjuðum daginn á ungbarnasundi eins og venjulega á laugardagsmorgnum. Það er alltaf jafn gaman. Meira að segja pabbinn reif sig snemma upp á fætur eftir að hafa fagnað afmæli konunnar sinnar með FH-ingum svo ærlega fram til 6 um morgunninn. Verst að konan var ekki með í þeim fögnuði, en hei, það er ekki á allt kosið. Jú, ok. Ég viðurkenni það. Ég er ennþá drullufúl út í hann fyrir að hafa virt afmælisdag minn að vettugi. Eins og 29 árin mín séu ekkert spes. Urrrrr...
Eftir sundið var haldið í brunch á Leifsgötuna til Vilborgar og kúlunnar sem er orðin dágóð og sæt (bæði íbúðin og kúlan sko!). Það verður æðislegt að fá nýtt krútt í vinahópinn í ágúst! Endilega haldið áfram að framleiða elskurnar (eða byrjið að framleiða kannski frekar!). Við skunduðum svo á Kjarvalsstaði og drifum Kollu með okkur en hún var í málningargallanum að standsetja nýju íbúðina sína sem er einmitt við hliðina á Vilborgu. Þetta verður svona Melrose Place fílingur þarna á Leifsgötunni. Verst að maður er farinn af Njálunni, annars gæti maður tekið þátt í þessum fíling. En maður tók þátt í honum í 10 ár og þau eru bara of sein! Eða við of snemma...eða eitthvað.
Alla vega. Við gengum upp á Kjarvalsstaði í góða veðrinu með litlu dömuna sofandi í kerrunni eftir erfiðið í sundinu. Þar fór fram tískusýning útskriftarnema í hönnunardeild LHÍ og var Begga vinkona meðal hönnuða. Og auðvitað var hún með langflottasta giggið. Að okkar mati :) Að þessu loknu kíkti ég á Fatamarkað Rauða Krossins í Kópavogi með annarri vinkonu og gerðum við alveg hreint ágætis kaup þar. Fyndið að maður sé að skila gömlu fötunum sínum inn í massavís í Rauða Kross gámana eftir tiltektirnar hjá sér og svo fer maður aftur og kaupir annarra manna gamlar flíkur...já, lífið er hringur og hringur tekur engan enda...
Þegar heim var komið tók við barnapössun á börnum mágs míns, en hann vantaði pössun því hann ætlaði að koma konunni sinni á óvart. Wááá, krúttið. Og ég sem átti afmæli í gær og ekki fékk ég óvænt neitt frá mínum manni! Svindl og svik og prettir. En það var nú alveg handfull fyrir mömmu rólega barnsins að passa litla grísinn þeirra (þetta var sko einn lítill og ein stór stelpa sem passaði sig sjálf). Ég var eltandi hann, eins og hálfsárs í tvo tíma alveg sveitt og lafmóð, ásamt því að sinna Veru inn á milli. Bara rétt svo að höndla þetta! Kannski maður láti líða svona 10 ár á milli barna svo manni takist þetta vel. Úfffff. Halldóra og Skarpi frændi frá Sverige eru á landinu og komu svo í heimsókn til okkar og við grilluðum börgers og hámuðum í okkur annan í afmælisdesert. Og ég fékk geggjaða skyrtu úr INDISKA í afmælisgjöf frá þeim. Dýrka þessa svensku búð og óska þess að hún fari nú að koma heim til Íslands. Elva og Úlfur kíktu líka á mig með ammalisgjöf, ljósaseríu með þæfðum ullarblómum á. Hrikalega kúl.
Svo ég er alsæl.
Svo að segja.
Ég segi það ekki, innst inni var ég að vonast til að Mr. Helgason tæki við sér og langaði að catch up fyrir gærdaginn með því að gera eitthvað surprise fyrir æðislegu konuna sem hann á, á öðrum í afmæli. En nei. Ekki í dag. Ég er eiginlega hætt að trúa á þetta. En ég get samt ekki hætt að vona.
Kannski á morgun.
Comments:
Skrifa ummæli