Erla perla

Það eru þó nokkrir sem hafa spurt mig hvort ég sé hreinlega hætt að blogga eftir að ég varð Frú. Ó, nei. Ég var bara í þrítugsafmælis- og giftingarfríi. Í honnýmún í Hafnarfirðinum hafandi það kósí í hitabylgjunni. Og hér er það komið, fyrsta frúarbloggið mitt.

Ég veit bara varla hvar ég á að byrja. Það er svo margt búið að gerast og frá svo mörgu ólýsanlegu að segja. Svolítið erfitt!

6. maí var yfirnáttúrulega æðisgenginn dagur. Afmæli og gifting. Dagurinn byrjað á því að Vera og Viggi sungu fyrir mig afmælissönginn á sinn falska en fallega hátt. Það eitt hefði dugað mér fyrir daginn, svo yndislegt var að vakna við sönginn. Vera kom okkur foreldrunum á óvart með því að nánast kunna afmælissöngin eftir að hafa horft á Lilla apa taka það nokkur hundruð sinum í Brúðubílnum í sjónvarpinu.
En það var stór dagur framundan. Greiðsla, meiköpp og græja litlu dömuna um leið. Sólin skein sem gaf deginum og okkur extra glans og gleði.

Kirkjuathöfnin var svo yndisleg. Kórinn grætti alla gestina með sínum unaðslega söng en alls voru sungin 5 lög. Ave Verum eftir Mozart en þar var líka spilað undir á selló, fiðlu og orgel. Þá söng elskuleg mágkona mín og vinkona Á brúðkaupsdegi með kórinn í bakgrunni og svo tókst mér líka að fá nokkra til að kjökra allverulega með óvæntri uppákomu. Já, auðvitað varð ég að fá að láta ljós mitt skína og tók lagið fyrir Vigga. Ást var það. Engin Ragnheiður Gröndal en samt. Ég átti bágt með þetta og hélt á tímabili að hjartað á mér ætlaði út úr líkamanum á mér, helst út um eyrun. Úff! Ég kramdi brúðarvöndinn og reyndi að halda augunum lokuðum, því í hvert sinn sem ég kíkti sá ég Vigga þerrandi tárin - og ólíklegasta fólk sniffandi. Af gleði vonandi. Jú, ég held það. Þetta var allt eitthvað svo hrikalega magnað í kirkjunni. Þegar ég stóð óvænt upp til að syngja þá fékk ég svipinn frá Vigga um að setjast aftur, ég væri ekki alveg að gera þetta rétt sem við æfðum saman í kirkjunni daginn áður. Það átti sem sagt ekki að standa upp þarna. Síðar sagði hann mér að hann vissi ekkert hvað ég var að fara að gera, hann spáði í því að standa sjálfur upp og einnig hvarflaði sú hugsun að honum í eitt agnaraugnablik að daman hans væri bara hætt við og farin! Hehe, ekki alveg. Bara athyglissjúk og einlæg um leið.

Eftir vígsluna og kossinn góða söng kórinn mjög fallega útsetningu af Faðir vorinu og að lokum rokkaði einn tenórinn snilldarlega Þú fullkomnar mig ásamt því að spila undir á gítar.

Athöfnin endaði svo með meira stuði þar sem kórinn tók This little light of mine sem útgöngulag og við mikinn fögnuð. Mig langaði hreinlega ekki að enda þetta, svo við stóðum nokkur erindi uppi á altari og nutum stundarinnar. Tjúttuðum svo við klapp og söng út.

Myndatakan var hluti af þessum skemmtilega pakka, en þar fórum við í pikknikk, pósuðum á gömlum heyvagni á Garðaholti og fórum í fótbolta! Fáum myndirnar í næstu viku.

Svo byrjaði partýið. Partýbrúðkaup ársins ef ekki bara aldarinnar. Jeminn hvað það var gaman. Sem dæmi komu bæði Kátir Piltar á staðinn og tóku Brennivínsþokuna með Vigga og félögum og idolið mitt hún Helga Möller mætti á svæðið. Hún tók okkur Vigga með sér í Gleðibankann og söng Dans, dans, dans á meðan við tókum okkar fyrsta dans sem ekta hjón. Ólýsanlega fræbært! Veislustjórunum og öllum þeim sem töluðu til okkar tókst snilldarlega að koma okkur á óvart, hvort sem er með fallegum og fyndnum orðum, söng, frumsömdum ljóðum, myndasjói, vídeói eða dansi. Við Viggi tókum virkan þátt í gleðinni, ég get ekki talið það hversu oft ég t.d. greip fram í ræðurnar eða þurfti að standa uppi á stól af spenningi.

Svo þurfti ég náttlega að koma mér aftur að, en ég var fyrir löngu búin að ákveða að vera með gigg í mínu eigin brúðkaupi. Smellti mér úr brúðarkjólnum og í partýgallan og tók Erlu SigurNótt (eða Erlu Bride eins og ein vinkonan stakk upp á að skíra mig hehe) fyrir Viggann. Textinn er snilld en ég á aðeins nokkrar línur í honum. Fékk smá aðstoð frá hagyrðum vinnufélaga og OMG hvað þetta var gaman!

Til gamans getið þið sem viljið aftur komast í gírinn sungið þetta með Silvíu Night:

Ókei!
Hei, þú ógeðslega töff é’r að tala við þig
Ég er Erla Sig og hef útlitið
Ég veit þú þráir mig
Born in Havenfjord en samt enginn nörd, bara risastór bird
Stærr’en þú, það er bara kúl, þú ert mitt litla rassgat

Til hamingju Viggi með að ég giftist þér
Ég er Erla Sig og skalt halda mér
Þó Lundi sé verkstjórinn í vinnunni
Heima heldur Erla Sig, á svipunni
Töff, töff, töff

Alltaf, í vinnunni ert og fólkið mig spyr
Hvenær tími var, fyrir stellingar
og Veru framkvæmdar
Og svo keyptum við litla álfapleisið sem þú breyttir í höll
Svo rosa klár, þó soldið smár, litli sæti Bubbi byggir

Til hamingju Viggi með að ég giftist þér
Ég er Erla Sig og þú skalt halda mér
Þó Lundi sé verkstjóri í vinnunni
Heima heldur Erla Sig, á svipunni
Je, je je

Viggi, til hamingju Viggi, til hamingju Viggi,
til hamingju Viggi, til hamingju Viggi, til hamingju Viggi,
til hamingju Viggi, til hamingju Viggi

Ring ring... Já, hæ - eridda Vigga? Hæ, þetta er Erla hérna. Ég ætlaði bara að segja þér hvað þú ert ógeðslega heppinn eiginmaður, ókey baaaaaaííí!

Til hamingju Viggi með að ég giftist þér
Ég er Erla Sig og þú skalt halda mér
Þó Lundi sé verkstjóri í vinnunni
Heima heldur Erla Sig, á svipunni
Töff, töff, töff

SÍÐASTA VIÐLAG MEÐ SMÁ BREYTINGU

Til hamingju Viggi með að ég giftist þér
Ég er Erla Sig og þú skalt halda mér
Það er svo margt sem ég vil þér gefa
En þó muntu aldrei fá, vélsleða
Töff, töff, töff

Við fórum síðust út úr húsi um hálffimm leytið eftir að hafa dansað og drukkið alla nóttina. Við HJÓNIN fórum heim.
Í sjöunda himni á bleiku skýi.

TAKK allir þeir sem gerðu daginn okkar að þeim besta mögulega brúðkaupsdegi ever.
Og hér sit ég í höllinni minni og horfi á öll fínu málverkin okkar og allt hitt flotta dótið sem við fengum að gjöf. Og klægjar í puttana að fá að eyða gjafakortunum í eitthvað fínt í Epal...Jömmí!

Ég vildi að maður gæti átt svona upplifun alla vega einu sinni á ári. Nei, ekki gjafanna vegna hehe - þetta er bara svo mikið kikk og klikk gaman. En þessi upplifun verður alls ekki endurtekin því glætan að maður skilji nokkurn tímann við EIGINMANNINN - no way, hehe.
Og þetta er sem betur fer allt til á vídeó þótt ég leggi nú ekki enn í að horfa á það.

Brúðkaupdagurinn minn mun líka lifa að eilífu í minningunni.